Postimpresjonizm - obrazy, które musisz znać

Postimpresjonim – obrazy, które musisz znać. Wybrałam 10 dzieł.

W postimpresjonizmie pozostaniemy we Francji, a konkretnie w Paryżu. Jest to nadal stolica sztuki, w której rozwijają się nowe prądy w malarstwie. w tym momencie impresjonizm stał się już sztuką oficjalną, ale powoli zaczyna się nudzić. Artyści zaczynają eksperymentować. I właśnie to jest definicja postimpresjonizmu – są to artyści o indywidualnym stylu, działający po 1880 r.

1. Vincent van Gogh, Gwiaździsta noc nad Rodanem, 1888

Nie sposób mówić o postimpresjonizmie bez jednego z największych indywidualistów w sztuce. Ta gwieździsta noc jest zdecydowanie mniej znana. Charakterystyczne dla Vincenta są mocne pociągnięcia pędzla. Malował też tak, jakby miał niekończące się ilości farb – nakładał grube warstwy = impasto. A tak naprawdę ledwo było go na nie stać.

2. Vincent van Gogh, Kruki nad łanem zboża i Pejzaż z Auvers

Stan psychiczny artysty był niestabilny, co mocno wpływało na jego sztukę. Te dwa dzieła pokazują, że kolorystyka obrazów Vincenta tak naprawdę była zależna od tego, jak on się czuł.

3. Paul Cézanne, Góra św. Wiktorii, 1897

Kolejnym indywidualistą jest Paul Cézanne, który świadomie zrezygnował ze światłocienia oraz perspektywy. Wystawiał jeszcze z impresjonistami, ale poszedł własną ścieżką. Góra św. Wiktorii była wielokrotnie przez niego malowana. Czy pejzaż jest Twoim zdaniem bardziej realistyczny czy jednak składa się z samych plam?

4. Paul Cézanne, Kąpiące się, 1906

Innym obrazem Cézanne’a są Kapiące się. Temat ten pojawiał się jeszcze w dziełach nowożytnych! Jednak tutaj artysta nadał mu zupełnie nowy charakter. Ciała są zniekształcone, a na anatomię w ogóle nie zwracał uwagi. Ważniejszy był dla niego kolor i to jak plamy współgrają z innymi.

Edgar Degas, szkice pastelowe, ok. 1900

.

Następny artysta – Edgar Degas, którego większość może kojarzyć z obrazów przedstawiających baletowe tancerki. Jednak malował on ogólnie kobiety. Tracił powoli wzrok – stąd rezygnacja z techniki olejnej na rzecz pasteli. Ujęcia są nietypowe – jakby z ukrycia. Są to bardziej fotograficzne kadry niż malarskie.

6. Henri de Toulouse-Lautrec, Taniec w Moulin Rouge, 1890

Fotograficznym kadrem jest także kolejny obraz: Taniec w Moulin Rouge. Zobaczcie, że postacie są ucięte – nie mieszczą się. Zupełnie jakby artysta robił szybkie zdjęcie. Ten nowy sposób kadrowania pojawił się jeszcze w impresjonizmie, ale to postimpresjoniści go rozwinęli.

7. Paul Gauguin, Manao tupapau, 1892

Kolejną ogromną indywidualnością był Paul Gauguin. Artysta, który dzieciństwo spędził w Peru, zrezygnował z pracy na etacie i w wieku około trzydziestu lat został malarzem. To artysta, który całkowicie porzucił realizm. Nie przejmując się proporcjami namalował ten akt – czyli obraz przedstawiający nagą postać.

8. Paul Gauguin, Żółty Chrystus, 1889

Nagminnie w swoich pracach zmieniał naturalne kolory na zupełnie inne. Jak myślisz jakie barwy zmienił w tej pracy?

9. Władysław Ślewiński, Bretonki, 1897

Paul Gauguin założył tzw. Szkołę Pont-Aven w Bretanii. Należał do niej polski artysta Władysław Ślewiński. Zachwycony tym terenem i pod wpływem Gauguina namalował dwie lokalnie mieszkające kobiety. Poza tym bardzo często malował bretońskie morze.

10. Józef Pankiewicz, Martwa natura, ok. 1916

Ostatnim artystą – postimpresjonistą – jest Józef Pankiewicz. Pojawi się on jeszcze w tej serii wielokrotnie, ponieważ był to artysta, który malował w wielu różnych stylach.

Postimpresjonizm – obrazy, które musisz znać!

Podsumowując – nie ma zespołu cech postimpresjonizmu. Jest to czas, kiedy artyści chodzą własnymi ścieżkami. Mają swój indywidualny styl i ewentualnie inspirują się wzajemnie. Na przykład Vincent van Gogh zachwycał się obrazami Cézanne, a znał się z Gauguinem. Ale to już inna, dość przykra historia.

Bibliografia: